Αχιλλέας

Ήταν ο ξακουστός ήρωας της Θεσσαλίας αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Συνδύαζε την ομορφιά, τη δύναμη και την αντρεία.




Γεννήθηκε στη Φθία από το βασιλιά Πηλέα και μια θεότητα της θάλασσας, τη Θέτιδα. Η μητέρα του επιθυμούσε να τον κάνει αθάνατο. Γι' αυτό την ημέρα τον άλειφε με αμβροσία και τη νύχτα τον κρατούσε πάνω από τη φωτιά, βαστώντας τον από τη φτέρνα. Ο Πηλέας όμως την παραφύλαξε και σαν είδε το παιδί να σπαράζει έβαλε τις φωνές και εμπόδισε τη Θέτιδα να συνεχίσει το έργο της. Έτσι ο ήρωας μπορούσε να πεθάνει μόνο αν τον χτυπούσε κανείς στη φτέρνα (Αχίλλειος πτέρνα). Ύστερα απ' αυτό η μητέρα του επέστρεψε στο παλάτι του πατέρα της, στα βάθη της θάλασσας. Ο Πηλέας παρέδωσε τον Αχιλλέα βρέφος στον Κένταυρο Χείρωνα, που τον ανάθρεψε στο Πήλιο και τον δίδαξε την τέχνη των όπλων και του κυνηγιού.

Όταν ο ήρωας μεγάλωσε, πήρε μέρος στην Τρωική εκστρατεία επικεφαλής των Μυρμιδόνων του. Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι η μητέρα του ήθελε να τον εμποδίσει να πάρει μέρος στον Τρωικό πόλεμο και τον έκρυψε στην αυλή του βασιλιά της Σκύρου Λυκομήδη. Μάλιστα τον είχε ντύσει με κοριτσίστικα ρούχα, αλλά ο Οδυσσέας τον ανακάλυψε με ένα πονηρό τέχνασμά του.

Πάντως στον Τρωικό πόλεμο αποδείχτηκε ο πιο αντρείος και ένδοξος ήρωας. Αλλά κάποτε τον πρόσβαλε ο Αγαμέμνονας παίρνοντας με το ζόρι στη σκλάβα του Βρισηίδα. Ο Αχιλλέας τότε θύμωσε και αποσύρθηκε από τον αγώνα. Το αποτέλεσμα ήταν να νικούν οι Τρώες τους Έλληνες. Τελικά αναγκάστηκε και ξαναγύρισε στη μάχη, για να εκδικηθεί το θάνατο του αγαπημένου του φίλου Πάτροκλου, που είχε σκοτωθεί από το χέρι του Έκτορα. Η εκδίκησή του ήταν άγρια, γιατί όχι μόνο σκότωσε τον Έκτορα αλλά έσυρε το πτώμα του μέχρι το στρατόπεδο των Ελλήνων. Όμως δεν άργησε να σκοτωθεί και ο ίδιος από τον Πάρη και τον Απόλλωνα. Τη θέση του στον Τρωικό πόλεμο πήρε ο γιος του Νεοπτόλεμος.

Ο Μύθος του Αχιλλέα

    Ο Αχιλλέας σκοτώθηκε όπως προέβλεψε η Θέτιδα, πριν πέσει η Τροία, χτυπημένος από βέλος του Πάρη στο μοναδικό θνητό του σημείο: τη φτέρνα

     Σύμφωνα με τον μύθο, ο Αχιλλέας ερωτεύτηκε την Πολυξένη, μία από τις κόρες του Πρίαμου. Ήταν τόσος ο έρωτας του που υποσχέθηκε στον πατέρα της να προδώσει τους Έλληνες και να πάει με το μέρος τους. Όταν όμως ο Αχιλλέας μπήκε στο ναό του Απόλλωνα για το κλείσιμο της συμφωνίας, ο Πάρις  κρυμμένος πίσω από του άγαλμα του θεού, τον σκότωσε.

Σύμφωνα με την άλλη παράδοση, ο Αχιλλέας σκοτώθηκε μπροστά στα τείχη της Τροίας: έπεσε σε ενέδρα ενώ πήγαινε να διαπραγματευθεί εκεχειρία με τον Πρίαμο ή όταν δε δέχτηκε να υποχωρήσει, όπως τον διέταξε ο Απόλλωνας. Τον σκότωσε ο ίδιος θεός ή ο Πάρις που το βέλος του καθοδηγούσε ο Απόλλωνας, Ο μύθος λέει ότι η Πολυξένη αυτοκτόνησε πάνω στον τάφο του Αχιλλέα ή ο ίδιος ο Αχιλλέας ζήτησε από τον Άδη μέσω της Θέτιδας, να τον θυσιάσουν πάνω στον τάφο του.

     Όταν σκοτώθηκε ο ήρωας, γύρω  από τη σωρό του, έγινε αγώνας για να τον πάρουν από τα χέρια των Τρώων, οι σύντροφοί του και να τον μεταφέρουν στο στρατόπεδο των Αχαιών. Οι Αχαιοί τον κήδευσαν με μεγάλες τιμές.

      Ο θρήνος κράτησε 17 ημέρες, πήραν μέρος η Θέτιδα και οι άλλες Νηρηίδες από την θάλασσα και οι Μούσες από τα βουνά, ενώ παραβρέθηκαν και θεοί.

Μετά την ταφή του, σε μιαν ακτή του ε του Ελλήσποντου, αφού υψώθηκε τύμβος ψηλός για να τον βλέπουν από μακριά οι ναυτικοί, έγιναν αγώνες με έπαθλα πολύτιμα δώρα της Θέτιδας και των θεών.           Στους αγώνες αυτούς ο Οδυσσέας νικώντας τον Αίαντα πήρε ως έπαθλο τα όπλα του Αχιλλέα που τα έφτιαξε ο Ήφαιστος.

      Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η Θέτιδα μετέφερε τον νεκρό γιό της στις εκβολές του Δούναβη, στον Εύξεινο Πόντο, στην νήσο Λευκή. Η ίδια Θέτιδα  αναδύει το νησί για να κατοικήσει εκεί ο γιος της. Οι μεταομηρικοί μύθοι προσθέτου και άλλες πληροφορίες. Ο Αχιλλέας ζούσε εκεί μαζί με την Μήδεια, την Ελένη ή την Ιφιγένεια. Εκεί ζούσαν, επίσης, οι ήρωες μετά θάνατον( ο Θησέας και άλλοι).

Ήταν τα Ηλύσια Πεδία. Λέγεται ότι στην αρχαιότητα υπήρχε μεγάλος ναός με βωμούς αφιερωμένους στον Αχιλλέα. Tα πουλιά βουτούσαν και δρόσιζαν με θαλασσινό νερό το ναό. Εκεί ο Μ.Αλέξανδρος διέταξε να τοποθετήσουν, σύμφωνα με μια παράδοση τα έπη του Ομήρου σε λάρνακα. Απαγορευόταν να κατοικήσουν άνθρωποι το νησί ή να το επισκεφτούν γυναίκες. Συχνά οι ναυτικοί που περνούσαν από κει άκουγαν το θόρυβο των όπλων του Αχιλλέα, το τραγούδι και τις διασκεδάσεις του.

     Ο Πίνδαρος αναφέρει ότι ο Ποσειδώνας, ακούγοντας το θρήνο της Θέτιδας, Βγήκε από την θάλασσα και τη διαβεβαίωσε ότι ο γιος της θα ζήσει σε ένα νησί, όπου ζουν μόνο ήρωες, τα Ηλύσια Πεδία. Εκεί ο Αχιλλέας πράγματι, συνέχισε να ασχολείται με τις πολεμικές συνήθειές του.

Η ψυχή του ήρωα σύμφωνα με τον Όμηρο κατέβηκε στον Άδη και συνάντησε τον Οδυσσέα αργότερα, κατά την κάθοδο του στο βασίλειο των νεκρών.

   Οι μύθοι θέλουν επίσης, το γιο του τον Νεοπτόλεμο να πολεμά στο τέλος στην Τροία όταν μεγάλωσε. Μπήκε με το Δούρειο Ίππο στην πόλη και εκδικήθηκε το θάνατο του πατέρα του, σκοτώνοντας τον Πρίαμο, τον Αστυάνακτα- γιο του Έκτορα και την Πολυξένη (την οποία θυσίασε στον τάφο του Αχιλλέα.), ενώ πήρε σκλάβα την Ανδρομάχη( γυναίκα του Έκτορα). Βέβαια οι μύθοι παρουσιάζουν εδώ αρκετές παραλλαγές; Άλλοι θέλουν τον Οδυσσέα να παίρνει εκδίκηση(πετώντας τον Αστυάνακτα  από τα τείχη), άλλοι την Πολυξένη να αυτοκτονεί στον τάφο του Αχιλλέα και άλλοι τον ίδιο τον Αχιλλέα από τον Άδη να διατάζει-μέσω Θέτιδας-τη θυσία της Πολυξένης στον τάφο του.

         Πάντως ο γιος του ο Νεοπτόλεμος, παντρεύτηκε την κόρη της Ελένης-Μενέλαου, την Ερμιόνη, και κατέκτησε την 'Ήπειρο. Τέλος μεγάλωσε τον Βασίλειο της Φθίας και δόξασε τον πατέρα του.